| 17 September 2009 | ||
| 15:40 | to | 15:58 |
| 18 September 2009 | ||
| 15:40 | to | 15:58 |
[Radio 1]
In het kader van een gigantisch woningbouwproject moeten in deze Ethiopische stad in tien jaar 150.000 flats gebouwd worden. Hiermee wil men de enorme stroom van migranten, die dagelijks in de stad aankomen, een plek geven. Er is echter geen ervaring met hoogbouw en ook de industrie om bouwmaterialen te vervaardigen is er niet.
Architecten en planologen hebben geen idee hoe een dergelijk gecompliceerd project moet worden uitgevoerd. Inmiddels zijn de eerste 50.000 appartementen opgeleverd en kunnen we luisteren naar de ervaringen van de eerste bewoners, die soms nog nooit op een trap hebben gelopen.
Beluister de reportage op de website van Bureau Buitenland.
Lengte: 2 x 18 minuten
Regie: Rik Delhaas
Techniek: Alfred Koster
Bj het verhaal over Addis Abbeba kon ik me wel een en ander goed voorstellen, echter niet bij het met veel kabaal fijnstampen van koffiebonen in een vijzel “omdat er geen electriciteit beschikbaar is”.
Mensen die (blijkens het verslag) hun woning kunnen verbeteren en zich schotelantennes (en dus tv-apparaten) kunnen veroorloven moeten toch ook een eenvoudige koffiemolen kunnen aanschaffen?
Ikzelf ben tot in mijn vroege tienerjaren opgegroeid in een gehucht (in Nederland) dat niet aangesloten was op het electriciteitsnet. Toch kon mijn moeder, met de koffiemolen tussen de knieen, redelijk geruisloos koffiebonen fijnmalen.
Zijn dit soort gedachten niet bij Uw verslaggever opgekomen?
Mochten handkofffiemolens in Ethiopie onbekend zijn, ligt hier dan niet een schone taak voor ontwikkelingshulp tegen lage kosten?
Met vriendelijke groet,
Jan C.