William voor de skyline van Detroit

De stad is vaak meer dan een decor voor boeken, films en muziek. Veelal is de stad een inspiratiebron, biedt hij een context die aanzet tot denken. Om te kijken wat een aantal van de hoofdrolspelers in de week van de stad hun favorieten zijn met als thema ‘de stad’. Vandaag William de Bruijn - muziekfan, boekengek en filmverslaafde maar bovenal bevlogen researcher voor Tegenlicht. Voor de week van de stad is hij betrokken bij de research naar de Indiase groeistad Gurgaon en de zoektocht naar een nieuw poldermetropool. Hieronder zijn favorieten.

Wat is je favoriete ’stadsboek’?
Uit de shortlist van boeken in mijn boekenkast met steden als hoofdpersoon (Paul Austers New York Trilogy, Maryse Condes Afrikaanse droomstad Segou, Jose Samarago’s Stad der Blinden over Lissabon en Orhan Pamuks fraaie beschrijvingen van Turkse steden), kies ik toch maar voor mijn huidige domicilie Amsterdam. En dan niet zozeer de boeken van schrijvers van mijn eigen generatie, zoals Joost Zwagerman met Gimmick! uit 1989 (want dat gaat eigenlijk meer over housetempel RoXY) en Martin Brils Stadsogen uit 1999 (want dat zijn eigenlijk ‘miniaturen’), maar de spannende roman Amsterdam van Ian McEwan uit 1998.
Volgens de kenners niet z’n beste boek, maar wel met fraaie zinnen over onze hoofdstad: ‘While he was crossing the bridge it came back to him, what a calm and civilised city Amsterdam was. He took a wide detour westwards in order to stroll along Brouwersgracht. So consoling, to have a body of water down the body of a street. Such a tolerant, open-minded, grown-up sort of place: the beautiful brick and carved warehouses converted into tasteful apartments, the modest Van Gogh bridges, the understated street furniture, the intelligent, unstuffy-looking Dutch on their bikes with their level-headed children sitting behind’. (p. 155)

Wat is jouw soundtrack van de stad?
Ongetwijfeld Theme for Great Cities van de Simple Minds en Cities van de Talking Heads. De eerste heb ik in drie variaties: een sixtiesversie met Hammond orgel (edit ‘91 remix), de originele aighties-synthversie uit 1981 van de cd SONS & FASCINATION en een minimalremix van dj Kreed Inc. Die is naar verluid gemaakt in januari 2008 geproduceerd en voorziet de ijlere killere jaren 90/jaren 0 van een perfecte soundtrack.
Ik kies ook voor de Talking Heads, vanwege die heerlijk neurotisch gezongen teksten van David Byrne: ‘Think of London, Small city. Find a city, find myself a city to live in. Some good points… Some bad points…’

Welke film toont ‘de stad’ volgens jou?
Ook geen aarzeling: Blade Runner van Ridley Scott uit 1982. Een soort vuige slordige multi-etnische puinhoop waarin het veel regent. De sombere kanten van de global village. Geen utopie maar hardboiled futurisme. Klik hier voor een slideshow van 105 foto’s: take a look at the future of cities.

De ‘hardboiled’ realiteit van de stad in Blade Runner: