Alles over chronische pijn

Pijn is een ingewikkeld fenomeen. We zijn er allemaal mee bekend en veel mensen weten dat pijn ons alarmeert voor mogelijk gevaar. We leren al van jongs af aan over pijn. Maar vaak weten we er maar weinig over. Pijn wordt vaak gezien als het gevoel wat gekoppeld is aan schade en evolutionair gezien is dat ook de reden dat we pijn voelen. Het zorgt ervoor dat we overleven.

Over het hele lichaam zijn er pijnsensoren verspreid die de hele dag alert zijn om mogelijke schade te detecteren en door te sturen naar onze hersenen. De hersenen zullen daarop het pijnsignaal bekijken, beoordelen en wel of niet op reageren. Het is dus niet zo dat iedere pijnprikkel die in de zintuigen op gang worden gebracht ook gevoeld worden als pijn. Maar is dat dan niet gevaarlijk?

Nee, het is juist heel handig. Stel je de tijd van onze verre voorouders voor, de jagers en verzamelaars. In die tijd waren er meer levensbedreigende situatie dan nu. Bij het vluchten uit de klauwen van een sabeltandtijger zal het best voor zijn gekomen dat één van onze voorouders op een boomstronk stapte en door zijn enkel ging. Het voelen van pijn zou het vluchten tegen houden, en was daarom niet belangrijk. De hersenen van de voorouder moeten de pijnprikkels vanuit het enkelgewricht dus hebben onderdrukt. Ook recenter komt dit mechanisme van pijnonderdrukking voor. Bethany Hamilton, een beroemde surfer, raakt tijdens het surfen een arm kwijt door een beet van een haai. Ze vertelde achteraf geen enkele pijn te hebben gevoeld, waar ze blij mee was. Ze bleef hierdoor namelijk in leven. Pijn kunnen we dus remmen, maar ook versterken.

Geef een reactie